നാരായണീയം ദശക 47 - ഉലൂഖലബംധനമ്

ಏಕದಾ ದಧಿವಿಮಾಥಕಾರಿಣೀಂ ಮಾತರಂ ಸಮುಪಸೇದಿವಾನ್ ಭವಾನ್ । ಸ್ತನ್ಯಲೋಲುಪತಯಾ ನಿವಾರಯನ್ನಂಕಮೇತ್ಯ ಪಪಿವಾನ್ ಪಯೋಧರೌ ॥1॥

ಅರ್ಧಪೀತಕುಚಕುಡ್ಮಲೇ ತ್ವಯಿ ಸ್ನಿಗ್ಧಹಾಸಮಧುರಾನನಾಂಬುಜೇ । ದುಗ್ಧಮೀಶ ದಹನೇ ಪರಿಸ್ರುತಂ ಧರ್ತುಮಾಶು ಜನನೀ ಜಗಾಮ ತೇ ॥2॥

ಸಾಮಿಪೀತರಸಭಂಗಸಂಗತಕ್ರೋಧಭಾರಪರಿಭೂತಚೇತಸಾ। ಮಂಥದಂಡಮುಪಗೃಹ್ಯ ಪಾಟಿತಂ ಹಂತ ದೇವ ದಧಿಭಾಜನಂ ತ್ವಯಾ ॥3॥

ಉಚ್ಚಲದ್ಧ್ವನಿತಮುಚ್ಚಕೈಸ್ತದಾ ಸನ್ನಿಶಮ್ಯ ಜನನೀ ಸಮಾದ್ರುತಾ । ತ್ವದ್ಯಶೋವಿಸರವದ್ದದರ್ಶ ಸಾ ಸದ್ಯ ಏವ ದಧಿ ವಿಸ್ತೃತಂ ಕ್ಷಿತೌ ॥4॥

ವೇದಮಾರ್ಗಪರಿಮಾರ್ಗಿತಂ ರುಷಾ ತ್ವಮವೀಕ್ಷ್ಯ ಪರಿಮಾರ್ಗಯಂತ್ಯಸೌ । ಸಂದದರ್ಶ ಸುಕೃತಿನ್ಯುಲೂಖಲೇ ದೀಯಮಾನನವನೀತಮೋತವೇ ॥5॥

ತ್ವಾಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಬತ ಭೀತಿಭಾವನಾಭಾಸುರಾನನಸರೋಜಮಾಶು ಸಾ । ರೋಷರೂಷಿತಮುಖೀ ಸಖೀಪುರೋ ಬಂಧನಾಯ ರಶನಾಮುಪಾದದೇ ॥6॥

ಬಂಧುಮಿಚ್ಛತಿ ಯಮೇವ ಸಜ್ಜನಸ್ತಂ ಭವಂತಮಯಿ ಬಂಧುಮಿಚ್ಛತೀ । ಸಾ ನಿಯುಜ್ಯ ರಶನಾಗುಣಾನ್ ಬಹೂನ್ ದ್ವ್ಯಂಗುಲೋನಮಖಿಲಂ ಕಿಲೈಕ್ಷತ ॥7॥

ವಿಸ್ಮಿತೋತ್ಸ್ಮಿತಸಖೀಜನೇಕ್ಷಿತಾಂ ಸ್ವಿನ್ನಸನ್ನವಪುಷಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ತಾಮ್ । ನಿತ್ಯಮುಕ್ತವಪುರಪ್ಯಹೋ ಹರೇ ಬಂಧಮೇವ ಕೃಪಯಾಽನ್ವಮನ್ಯಥಾಃ ॥8॥

ಸ್ಥೀಯತಾಂ ಚಿರಮುಲೂಖಲೇ ಖಲೇತ್ಯಾಗತಾ ಭವನಮೇವ ಸಾ ಯದಾ। ಪ್ರಾಗುಲೂಖಲಬಿಲಾಂತರೇ ತದಾ ಸರ್ಪಿರರ್ಪಿತಮದನ್ನವಾಸ್ಥಿಥಾಃ ॥9॥