നാരായണീയം ദശക 6 - വിരാട്സ്വരൂപവര്ണനമ്

ഏവം ചതുര്ദശജഗന്മയതാം ഗതസ്യ പാതാലമീശ തവ പാദതലം വദംതി । പാദോര്ധ്വദേശമപി ദേവ രസാതലം തേ ഗുല്ഫദ്വയം ഖലു മഹാതലമദ്ഭുതാത്മന് ॥1॥

ജംഘേ തലാതലമഥോ സുതലം ച ജാനൂ കിംചോരുഭാഗയുഗലം വിതലാതലേ ദ്വേ । ക്ഷോണീതലം ജഘനമംബരമംഗ നാഭി- ർവക്ഷശ്ച ശക്രനിലയസ്തവ ചക്രപാണേ ॥2॥

ഗ്രീവാ മഹസ്തവ മുഖം ച ജനസ്തപസ്തു ഫാലം ശിരസ്തവ സമസ്തമയസ്യ സത്യമ് । ഏവം ജഗന്മയതനോ ജഗദാശ്രിതൈര- പ്യന്യൈര്നിബദ്ധവപുഷേ ഭഗവന്നമസ്തേ ॥3॥

ത്വദ്ബ്രഹ്മരംധ്രപദമീശ്വര വിശ്വകംദ ഛംദാംസി കേശവ ഘനാസ്തവ കേശപാശാഃ । ഉല്ലാസിചില്ലിയുഗലം ദ്രുഹിണസ്യ ഗേഹം പക്ഷ്മാണി രാത്രിദിവസൌ സവിതാ ച നേത്രൈ ॥4॥

നിശ്ശേഷവിശ്വരചനാ ച കടാക്ഷമോക്ഷഃ കര്ണൌ ദിശോഽശ്വിയുഗലം തവ നാസികേ ദ്വേ । ലോഭത്രപേ ച ഭഗവന്നധരോത്തരോഷ്ഠൌ താരാഗണാശ്ച ദശനാഃ ശമനശ്ച ദംഷ്ട്രാ ॥5॥

മായാ വിലാസഹസിതം ശ്വസിതം സമീരോ ജിഹ്വാ ജലം വചനമീശ ശകുംതപംക്തിഃ । സിദ്ധാദയഃ സ്വരഗണാ മുഖരംധ്രമഗ്നി- ര്ദേവാ ഭുജാഃ സ്തനയുഗം തവ ധര്മദേവഃ ॥6॥

പൃഷ്ഠം ത്വധര്മ ഇഹ ദേവ മനഃ സുധാംശു - രവ്യക്തമേവ ഹൃദയംബുജമംബുജാക്ഷ । കുക്ഷിഃ സമുദ്രനിവഹാ വസനം തു സംധ്യേ ശേഫഃ പ്രജാപതിരസൌ വൃഷണൌ ച മിത്രഃ ॥7॥

ശ്രോണീസ്ഥലം മൃഗഗണാഃ പദയോര്നഖാസ്തേ ഹസ്ത്യുഷ്ട്രസൈംധവമുഖാ ഗമനം തു കാലഃ । വിപ്രാദിവര്ണഭവനം വദനാബ്ജബാഹു- ചാരൂരുയുഗ്മചരണം കരുണാംബുധേ തേ ॥8॥