നാരായണീയം ദശക 6 - വിരാട്സ്വരൂപവര്ണനമ്

ఏవం చతుర్దశజగన్మయతాం గతస్య పాతాలమీశ తవ పాదతలం వదంతి । పాదోర్ధ్వదేశమపి దేవ రసాతలం తే గుల్ఫద్వయం ఖలు మహాతలమద్భుతాత్మన్ ॥1॥

జంఘే తలాతలమథో సుతలం చ జానూ కించోరుభాగయుగలం వితలాతలే ద్వే । క్షోణీతలం జఘనమంబరమంగ నాభి- ర్వక్షశ్చ శక్రనిలయస్తవ చక్రపాణే ॥2॥

గ్రీవా మహస్తవ ముఖం చ జనస్తపస్తు ఫాలం శిరస్తవ సమస్తమయస్య సత్యమ్ । ఏవం జగన్మయతనో జగదాశ్రితైర- ప్యన్యైర్నిబద్ధవపుషే భగవన్నమస్తే ॥3॥

త్వద్బ్రహ్మరంధ్రపదమీశ్వర విశ్వకంద ఛందాంసి కేశవ ఘనాస్తవ కేశపాశాః । ఉల్లాసిచిల్లియుగలం ద్రుహిణస్య గేహం పక్ష్మాణి రాత్రిదివసౌ సవితా చ నేత్రై ॥4॥

నిశ్శేషవిశ్వరచనా చ కటాక్షమోక్షః కర్ణౌ దిశోఽశ్వియుగలం తవ నాసికే ద్వే । లోభత్రపే చ భగవన్నధరోత్తరోష్ఠౌ తారాగణాశ్చ దశనాః శమనశ్చ దంష్ట్రా ॥5॥

మాయా విలాసహసితం శ్వసితం సమీరో జిహ్వా జలం వచనమీశ శకుంతపంక్తిః । సిద్ధాదయః స్వరగణా ముఖరంధ్రమగ్ని- ర్దేవా భుజాః స్తనయుగం తవ ధర్మదేవః ॥6॥

పృష్ఠం త్వధర్మ ఇహ దేవ మనః సుధాంశు - రవ్యక్తమేవ హృదయంబుజమంబుజాక్ష । కుక్షిః సముద్రనివహా వసనం తు సంధ్యే శేఫః ప్రజాపతిరసౌ వృషణౌ చ మిత్రః ॥7॥

శ్రోణీస్థలం మృగగణాః పదయోర్నఖాస్తే హస్త్యుష్ట్రసైంధవముఖా గమనం తు కాలః । విప్రాదివర్ణభవనం వదనాబ్జబాహు- చారూరుయుగ్మచరణం కరుణాంబుధే తే ॥8॥