നാരായണീയം ദശക 88 - സംതാനഗോപാലമ്

ప్రాగేవాచార్యపుత్రాహృతినిశమనయా స్వీయషట్సూనువీక్షాం కాంక్షంత్యా మాతురుక్త్యా సుతలభువి బలిం ప్రాప్య తేనార్చితస్త్వమ్ । ధాతుః శాపాద్ధిరణ్యాన్వితకశిపుభవాన్ శౌరిజాన్ కంసభగ్నా- నానీయైనాన్ ప్రదర్శ్య స్వపదమనయథాః పూర్వపుత్రాన్ మరీచేః ॥1॥

శ్రుతదేవ ఇతి శ్రుతం ద్విజేంద్రం బహులాశ్వం నృపతిం చ భక్తిపూర్ణమ్ । యుగపత్త్వమనుగ్రహీతుకామో మిథిలాం ప్రాపిథం తాపసైః సమేతః ॥2॥

గచ్ఛన్ ద్విమూర్తిరుభయోర్యుగపన్నికేత- మేకేన భూరివిభవైర్విహితోపచారః । అన్యేన తద్దినభృతైశ్చ ఫలౌదనాద్యై- స్తుల్యం ప్రసేదిథ దదథ చ ముక్తిమాభ్యామ్ ॥3॥

భూయోఽథ ద్వారవత్యాం ద్విజతనయమృతిం తత్ప్రలాపానపి త్వం కో వా దైవం నిరుంధ్యాదితి కిల కథయన్ విశ్వవోఢాప్యసోఢాః । జిష్ణోర్గర్వం వినేతుం త్వయి మనుజధియా కుంఠితాం చాస్య బుద్ధిం తత్త్వారూఢాం విధాతుం పరమతమపదప్రేక్షణేనేతి మన్యే ॥4॥

నష్టా అష్టాస్య పుత్రాః పునరపి తవ తూపేక్షయా కష్టవాదః స్పష్టో జాతో జనానామథ తదవసరే ద్వారకామాప పార్థః । మైత్ర్యా తత్రోషితోఽసౌ నవమసుతమృతౌ విప్రవర్యప్రరోదం శ్రుత్వా చక్రే ప్రతిజ్ఞామనుపహృతసుతః సన్నివేక్ష్యే కృశానుమ్ ॥5॥

మానీ స త్వామపృష్ట్వా ద్విజనిలయగతో బాణజాలైర్మహాస్త్రై రుంధానః సూతిగేహం పునరపి సహసా దృష్టనష్టే కుమారే । యామ్యామైంద్రీం తథాఽన్యాః సురవరనగరీర్విద్యయాఽఽసాద్య సద్యో మోఘోద్యోగః పతిష్యన్ హుతభుజి భవతా సస్మితం వారితోఽభూత్ ॥6॥

సార్ధం తేన ప్రతీచీం దిశమతిజవినా స్యందనేనాభియాతో లోకాలోకం వ్యతీతస్తిమిరభరమథో చక్రధామ్నా నిరుంధన్ । చక్రాంశుక్లిష్టదృష్టిం స్థితమథ విజయం పశ్య పశ్యేతి వారాం పారే త్వం ప్రాదదర్శః కిమపి హి తమసాం దూరదూరం పదం తే ॥7॥