നാരായണീയം ദശക 91 - ഭക്തിമഹത്ത്വമ്

శ్రీకృష్ణ త్వత్పదోపాసనమభయతమం బద్ధమిథ్యార్థదృష్టే- ర్మర్త్యస్యార్తస్య మన్యే వ్యపసరతి భయం యేన సర్వాత్మనైవ । యత్తావత్ త్వత్ప్రణీతానిహ భజనవిధీనాస్థితో మోహమార్గే ధావన్నప్యావృతాక్షః స్ఖలతి న కుహచిద్దేవదేవాఖిలాత్మన్ ॥1॥

భూమన్ కాయేన వాచా ముహురపి మనసా త్వద్బలప్రేరితాత్మా యద్యత్ కుర్వే సమస్తం తదిహ పరతరే త్వయ్యసావర్పయామి । జాత్యాపీహ శ్వపాకస్త్వయి నిహితమనఃకర్మవాగింద్రియార్థ- ప్రాణో విశ్వం పునీతే న తు విముఖమనాస్త్వత్పదాద్విప్రవర్యః ॥2॥

భీతిర్నామ ద్వితీయాద్భవతి నను మనఃకల్పితం చ ద్వితీయం తేనైక్యాభ్యాసశీలో హృదయమిహ యథాశక్తి బుద్ధ్యా నిరుంధ్యామ్ । మాయావిద్ధే తు తస్మిన్ పునరపి న తథా భాతి మాయాధినాథం తం త్వాం భక్త్యా మహత్యా సతతమనుభజనీశ భీతిం విజహ్యామ్ ॥3॥

భక్తేరుత్పత్తివృద్ధీ తవ చరణజుషాం సంగమేనైవ పుంసా- మాసాద్యే పుణ్యభాజాం శ్రియ ఇవ జగతి శ్రీమతాం సంగమేన । తత్సంగో దేవ భూయాన్మమ ఖలు సతతం తన్ముఖాదున్మిషద్భి- స్త్వన్మాహాత్మ్యప్రకారైర్భవతి చ సుదృఢా భక్తిరుద్ధూతపాపా ॥4॥

శ్రేయోమార్గేషు భక్తావధికబహుమతిర్జన్మకర్మాణి భూయో గాయన్ క్షేమాణి నామాన్యపి తదుభయతః ప్రద్రుతం ప్రద్రుతాత్మా । ఉద్యద్ధాసః కదాచిత్ కుహచిదపి రుదన్ క్వాపి గర్జన్ ప్రగాయ- న్నున్మాదీవ ప్రనృత్యన్నయి కురు కరుణాం లోకబాహ్యశ్చరేయమ్ ॥5॥

భూతాన్యేతాని భూతాత్మకమపి సకలం పక్షిమత్స్యాన్ మృగాదీన్ మర్త్యాన్ మిత్రాణి శత్రూనపి యమితమతిస్త్వన్మయాన్యానమాని । త్వత్సేవాయాం హి సిద్ధ్యేన్మమ తవ కృపయా భక్తిదార్ఢ్యం విరాగ- స్త్వత్తత్త్వస్యావబోధోఽపి చ భువనపతే యత్నభేదం వినైవ ॥6॥

నో ముహ్యన్ క్షుత్తృడాద్యైర్భవసరణిభవైస్త్వన్నిలీనాశయత్వా- చ్చింతాసాతత్యశాలీ నిమిషలవమపి త్వత్పదాదప్రకంపః । ఇష్టానిష్టేషు తుష్టివ్యసనవిరహితో మాయికత్వావబోధా- జ్జ్యోత్స్నాభిస్త్వన్నఖేందోరధికశిశిరితేనాత్మనా సంచరేయమ్ ॥7॥