നാരായണീയം ദശക 95 - ധ്യാനയോഗഃ - മോക്ഷപ്രാപ്തിമാര്ഗഃ

ಸಂತಿ ಶ್ರೇಯಾಂಸಿ ಭೂಯಾಂಸ್ಯಪಿ ರುಚಿಭಿದಯಾ ಕರ್ಮಿಣಾಂ ನಿರ್ಮಿತಾನಿ ಕ್ಷುದ್ರಾನಂದಾಶ್ಚ ಸಾಂತಾ ಬಹುವಿಧಗತಯಃ ಕೃಷ್ಣ ತೇಭ್ಯೋ ಭವೇಯುಃ । ತ್ವಂ ಚಾಚಖ್ಯಾಥ ಸಖ್ಯೇ ನನು ಮಹಿತತಮಾಂ ಶ್ರೇಯಸಾಂ ಭಕ್ತಿಮೇಕಾಂ ತ್ವದ್ಭಕ್ತ್ಯಾನಂದತುಲ್ಯಃ ಖಲು ವಿಷಯಜುಷಾಂ ಸಮ್ಮದಃ ಕೇನ ವಾ ಸ್ಯಾತ್ ॥3॥

ತ್ವತ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತುಷ್ಟಬುದ್ಧೇಃ ಸುಖಮಿಹ ಚರತೋ ವಿಚ್ಯುತಾಶಸ್ಯ ಚಾಶಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸೌಖ್ಯಮಯ್ಯಃ ಸಲಿಲಕುಹರಗಸ್ಯೇವ ತೋಯೈಕಮಯ್ಯಃ । ಸೋಽಯಂ ಖಲ್ವಿಂದ್ರಲೋಕಂ ಕಮಲಜಭವನಂ ಯೋಗಸಿದ್ಧೀಶ್ಚ ಹೃದ್ಯಾಃ ನಾಕಾಂಕ್ಷತ್ಯೇತದಾಸ್ತಾಂ ಸ್ವಯಮನುಪತಿತೇ ಮೋಕ್ಷಸೌಖ್ಯೇಽಪ್ಯನೀಹಃ ॥4॥

ತ್ವದ್ಭಕ್ತೋ ಬಾಧ್ಯಮಾನೋಽಪಿ ಚ ವಿಷಯರಸೈರಿಂದ್ರಿಯಾಶಾಂತಿಹೇತೋ- ರ್ಭಕ್ತ್ಯೈವಾಕ್ರಮ್ಯಮಾಣೈಃ ಪುನರಪಿ ಖಲು ತೈರ್ದುರ್ಬಲೈರ್ನಾಭಿಜಯ್ಯಃ । ಸಪ್ತಾರ್ಚಿರ್ದೀಪಿತಾರ್ಚಿರ್ದಹತಿ ಕಿಲ ಯಥಾ ಭೂರಿದಾರುಪ್ರಪಂಚಂ ತ್ವದ್ಭಕ್ತ್ಯೋಘೇ ತಥೈವ ಪ್ರದಹತಿ ದುರಿತಂ ದುರ್ಮದಃ ಕ್ವೇಂದ್ರಿಯಾಣಾಮ್ ॥5॥

ಚಿತ್ತಾರ್ದ್ರೀಭಾವಮುಚ್ಚೈರ್ವಪುಷಿ ಚ ಪುಲಕಂ ಹರ್ಷವಾಷ್ಪಂ ಚ ಹಿತ್ವಾ ಚಿತ್ತಂ ಶುದ್ಧ್ಯೇತ್ಕಥಂ ವಾ ಕಿಮು ಬಹುತಪಸಾ ವಿದ್ಯಯಾ ವೀತಭಕ್ತೇಃ । ತ್ವದ್ಗಾಥಾಸ್ವಾದಸಿದ್ಧಾಂಜನಸತತಮರೀಮೃಜ್ಯಮಾನೋಽಯಮಾತ್ಮಾ ಚಕ್ಷುರ್ವತ್ತತ್ತ್ವಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಭಜತಿ ನ ತು ತಥಾಽಭ್ಯಸ್ತಯಾ ತರ್ಕಕೋಟ್ಯಾ॥6॥

ಧ್ಯಾನಂ ತೇ ಶೀಲಯೇಯಂ ಸಮತನುಸುಖಬದ್ಧಾಸನೋ ನಾಸಿಕಾಗ್ರ- ನ್ಯಸ್ತಾಕ್ಷಃ ಪೂರಕಾದ್ಯೈರ್ಜಿತಪವನಪಥಶ್ಚಿತ್ತಪದ್ಮಂ ತ್ವವಾಂಚಂ। ಊರ್ಧ್ವಾಗ್ರಂ ಭಾವಯಿತ್ವಾ ರವಿವಿಧುಶಿಖಿನಃ ಸಂವಿಚಿಂತ್ಯೋಪರಿಷ್ಟಾತ್ ತತ್ರಸ್ಥಂ ಭಾವಯೇ ತ್ವಾಂ ಸಜಲಜಲಧರಶ್ಯಾಮಲಂ ಕೋಮಲಾಂಗಮ್ ॥7॥

ಆನೀಲಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಕೇಶಂ ಜ್ವಲಿತಮಕರಸತ್ಕುಂಡಲಂ ಮಂದಹಾಸ- ಸ್ಯಂದಾರ್ದ್ರಂ ಕೌಸ್ತುಭಶ್ರೀಪರಿಗತವನಮಾಲೋರುಹಾರಾಭಿರಾಮಮ್ । ಶ್ರೀವತ್ಸಾಂಕಂ ಸುಬಾಹುಂ ಮೃದುಲಸದುದರಂ ಕಾಂಚನಚ್ಛಾಯಚೇಲಂ ಚಾರುಸ್ನಿಗ್ಧೋರುಮಂಭೋರುಹಲಲಿತಪದಂ ಭಾವಯೇಽಹಂ ಭವಂತಮ್ ॥8॥

ಸರ್ವಾಂಗೇಷ್ವಂಗ ರಂಗತ್ಕುತುಕಮಿತಿ ಮುಹುರ್ಧಾರಯನ್ನೀಶ ಚಿತ್ತಂ ತತ್ರಾಪ್ಯೇಕತ್ರ ಯುಂಜೇ ವದನಸರಸಿಜೇ ಸುಂದರೇ ಮಂದಹಾಸೇ ತತ್ರಾಲೀನಂ ತು ಚೇತಃ ಪರಮಸುಖಚಿದದ್ವೈತರೂಪೇ ವಿತನ್ವ- ನ್ನನ್ಯನ್ನೋ ಚಿಂತಯೇಯಂ ಮುಹುರಿತಿ ಸಮುಪಾರೂಢಯೋಗೋ ಭವೇಯಮ್ ॥9॥

ಇತ್ಥಂ ತ್ವದ್ಧ್ಯಾನಯೋಗೇ ಸತಿ ಪುನರಣಿಮಾದ್ಯಷ್ಟಸಂಸಿದ್ಧಯಸ್ತಾಃ ದೂರಶ್ರುತ್ಯಾದಯೋಽಪಿ ಹ್ಯಹಮಹಮಿಕಯಾ ಸಂಪತೇಯುರ್ಮುರಾರೇ । ತ್ವತ್ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೌ ವಿಲಂಬಾವಹಮಖಿಲಮಿದಂ ನಾದ್ರಿಯೇ ಕಾಮಯೇಽಹಂ ತ್ವಾಮೇವಾನಂದಪೂರ್ಣಂ ಪವನಪುರಪತೇ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಸರ್ವತಾಪಾತ್ ॥10॥

Browse Related Categories: