ശ്രീ ഗുരുഗീതാ ദ്വിതീയോധ്യായഃ

పాదాబ్జే సర్వసంసారదావకాలానలం స్వకే । బ్రహ్మరంధ్రే స్థితాంభోజమధ్యస్థం చంద్రమండలమ్ ॥ 117 ॥

అకథాదిత్రిరేఖాబ్జే సహస్రదళమండలే । హంసపార్శ్వత్రికోణే చ స్మరేత్తన్మధ్యగం గురుమ్ ॥ 118 ॥

నిత్యం శుద్ధం నిరాభాసం నిరాకారం నిరంజనమ్ । నిత్యబోధం చిదానందం గురుం బ్రహ్మ నమామ్యహమ్ ॥ 119 ॥

సకలభువనసృష్టిః కల్పితాశేషసృష్టిః నిఖిలనిగమదృష్టిః సత్పదార్థైకసృష్టిః । అతద్గణపరమేష్టిః సత్పదార్థైకదృష్టిః భవగుణపరమేష్టిర్మోక్షమార్గైకదృష్టిః ॥ 120 ॥

సకలభువనరంగస్థాపనాస్తంభయష్టిః సకరుణరసవృష్టిస్తత్త్వమాలాసమష్టిః । సకలసమయసృష్టిస్సచ్చిదానందదృష్టిః నివసతు మయి నిత్యం శ్రీగురోర్దివ్యదృష్టిః ॥ 121 ॥

న గురోరధికం న గురోరధికం న గురోరధికం న గురోరధికమ్ । శివశాసనతః శివశాసనతః శివశాసనతః శివశాసనతః ॥ 122 ॥

ఇదమేవ శివం ఇదమేవ శివం ఇదమేవ శివం ఇదమేవ శివమ్ । హరిశాసనతో హరిశాసనతో హరిశాసనతో హరిశాసనతః ॥ 123 ॥

విదితం విదితం విదితం విదితం విజనం విజనం విజనం విజనమ్ । విధిశాసనతో విధిశాసనతో విధిశాసనతో విధిశాసనతః ॥ 124 ॥

ఏవంవిధం గురుం ధ్యాత్వా జ్ఞానముత్పద్యతే స్వయమ్ । తదా గురూపదేశేన ముక్తోఽహమితి భావయేత్ ॥ 125 ॥

గురూపదిష్టమార్గేణ మనశ్శుద్ధిం తు కారయేత్ । అనిత్యం ఖండయేత్సర్వం యత్కించిదాత్మగోచరమ్ ॥ 126 ॥

జ్ఞేయం సర్వం ప్రతీతం చ జ్ఞానం చ మన ఉచ్యతే । జ్ఞానం జ్ఞేయం సమం కుర్యాన్నాన్యః పంథా ద్వితీయకః ॥ 127 ॥

కిమత్ర బహునోక్తేన శాస్త్రకోటిశతైరపి । దుర్లభా చిత్తవిశ్రాంతిః వినా గురుకృపాం పరామ్ ॥ 128 ॥

కరుణాఖడ్గపాతేన ఛిత్వా పాశాష్టకం శిశోః । సమ్యగానందజనకః సద్గురుః సోఽభిధీయతే ॥ 129 ॥

ఏవం శ్రుత్వా మహాదేవి గురునిందాం కరోతి యః । స యాతి నరకాన్ ఘోరాన్ యావచ్చంద్రదివాకరౌ ॥ 130 ॥

యావత్కల్పాంతకో దేహస్తావద్దేవి గురుం స్మరేత్ । గురులోపో న కర్తవ్యః స్వచ్ఛందో యది వా భవేత్ ॥ 131 ॥

హుంకారేణ న వక్తవ్యం ప్రాజ్ఞశిష్యైః కదాచన । గురోరగ్ర న వక్తవ్యమసత్యం తు కదాచన ॥ 132 ॥

గురుం త్వంకృత్య హుంకృత్య గురుసాన్నిధ్యభాషణః । అరణ్యే నిర్జలే దేశే సంభవేద్ బ్రహ్మరాక్షసః ॥ 133 ॥

అద్వైతం భావయేన్నిత్యం సర్వావస్థాసు సర్వదా । కదాచిదపి నో కుర్యాదద్వైతం గురుసన్నిధౌ ॥ 134 ॥

దృశ్యవిస్మృతిపర్యంతం కుర్యాద్ గురుపదార్చనమ్ । తాదృశస్యైవ కైవల్యం న చ తద్వ్యతిరేకిణః ॥ 135 ॥

అపి సంపూర్ణతత్త్వజ్ఞో గురుత్యాగీ భవేద్యదా । భవత్యేవ హి తస్యాంతకాలే విక్షేపముత్కటమ్ ॥ 136 ॥

గురుకార్యం న లంఘేత నాపృష్ట్వా కార్యమాచరేత్ । న హ్యుత్తిష్ఠేద్దిశేఽనత్వా గురుసద్భావశోభితః ॥ 137 ॥

గురౌ సతి స్వయం దేవి పరేషాం తు కదాచన । ఉపదేశం న వై కుర్యాత్ తథా చేద్రాక్షసో భవేత్ ॥ 138 ॥

న గురోరాశ్రమే కుర్యాత్ దుష్పానం పరిసర్పణమ్ । దీక్షా వ్యాఖ్యా ప్రభుత్వాది గురోరాజ్ఞాం న కారయేత్ ॥ 139 ॥

నోపాశ్రయం చ పర్యకం న చ పాదప్రసారణమ్ । నాంగభోగాదికం కుర్యాన్న లీలామపరామపి ॥ 140 ॥

గురూణాం సదసద్వాఽపి యదుక్తం తన్న లంఘయేత్ । కుర్వన్నాజ్ఞాం దివా రాత్రౌ దాసవన్నివసేద్గురో ॥ 141 ॥

అదత్తం న గురోర్ద్రవ్యముపభుంజీత కర్హిచిత్ । దత్తే చ రంకవద్గ్రాహ్యం ప్రాణోఽప్యేతేన లభ్యతే ॥ 142 ॥

పాదుకాసనశయ్యాది గురుణా యదభీష్టితమ్ । నమస్కుర్వీత తత్సర్వం పాదాభ్యాం న స్పృశేత్ క్వచిత్ ॥ 143 ॥

గచ్ఛతః పృష్ఠతో గచ్ఛేత్ గురుచ్ఛాయాం న లంఘయేత్ । నోల్బణం ధారయేద్వేషం నాలంకారాంస్తతోల్బణాన్ ॥ 144 ॥

గురునిందాకరం దృష్ట్వా ధావయేదథ వాసయేత్ । స్థానం వా తత్పరిత్యాజ్యం జిహ్వాచ్ఛేదాక్షమో యది ॥ 145 ॥

నోచ్ఛిష్టం కస్యచిద్దేయం గురోరాజ్ఞాం న చ త్యజేత్ । కృత్స్నముచ్ఛిష్టమాదాయ హవిరివ భక్షయేత్స్వయమ్ ॥ 146 ॥

నాఽనృతం నాఽప్రియం చైవ న గర్వం నాఽపి వా బహు । న నియోగపరం బ్రూయాత్ గురోరాజ్ఞాం విభావయేత్ ॥ 147 ॥

ప్రభో దేవకులేశానాం స్వామిన్ రాజన్ కులేశ్వర । ఇతి సంబోధనైర్భీతో గురుభావేన సర్వదా ॥ 148 ॥

మునిభిః పన్నగైర్వాపి సురైర్వా శాపితో యది । కాలమృత్యుభయాద్వాపి గురుః సంత్రాతి పార్వతి ॥ 149 ॥

అశక్తా హి సురాద్యాశ్చ హ్యశక్తాః మునయస్తథా । గురుశాపోపపన్నస్య రక్షణాయ చ కుత్రచిత్ ॥ 150 ॥

మంత్రరాజమిదం దేవి గురురిత్యక్షరద్వయమ్ । స్మృతివేదపురాణానాం సారమేవ న సంశయః ॥ 151 ॥

సత్కారమానపూజార్థం దండకాషయధారణః । స సన్న్యాసీ న వక్తవ్యః సన్న్యాసీ జ్ఞానతత్పరః ॥ 152 ॥

విజానంతి మహావాక్యం గురోశ్చరణ సేవయా । తే వై సన్న్యాసినః ప్రోక్తా ఇతరే వేషధారిణః ॥ 153 ॥

[పాఠభేదః – నిత్యం బ్రహ్మ నిరాకారం నిర్గుణం బోధయేత్పరమ్ । భాసయన్ బ్రహ్మభావం చ దీపో దీపాంతరం యథా ॥ ] నిత్యం బ్రహ్మ నిరాకారం నిర్గుణం సత్యచిద్ధనమ్ । యః సాక్షాత్కురుతే లోకే గురుత్వం తస్య శోభతే ॥ 154 ॥

గురుప్రసాదతః స్వాత్మన్యాత్మారామనిరీక్షణాత్ । సమతా ముక్తిమార్గేణ స్వాత్మజ్ఞానం ప్రవర్తతే ॥ 155 ॥

ఆబ్రహ్మస్తంబపర్యంతం పరమాత్మస్వరూపకమ్ । స్థావరం జంగమం చైవ ప్రణమామి జగన్మయమ్ ॥ 156 ॥

వందేఽహం సచ్చిదానందం భావాతీతం జగద్గురుమ్ । నిత్యం పూర్ణం నిరాకారం నిర్గుణం స్వాత్మసంస్థితమ్ ॥ 157 ॥

పరాత్పరతరం ధ్యాయేన్నిత్యమానందకారకమ్ । హృదయాకాశమధ్యస్థం శుద్ధస్ఫటికసన్నిభమ్ ॥ 158 ॥

స్ఫాటికే స్ఫాటికం రూపం దర్పణే దర్పణో యథా । తథాఽఽత్మని చిదాకారమానందం సోఽహమిత్యుత ॥ 159 ॥

అంగుష్ఠమాత్రం పురుషం ధ్యాయేచ్చ చిన్మయం హృది । తత్ర స్ఫురతి యో భావః శృణు తత్కథయామి తే ॥ 160 ॥

అజోఽహమమరోఽహం చ అనాదినిధనో హ్యహమ్ । అవికారశ్చిదానందో హ్యణీయాన్మహతో మహాన్ ॥ 161 ॥

అపూర్వమపరం నిత్యం స్వయంజ్యోతిర్నిరామయమ్ । విరజం పరమాకాశం ధ్రువమానందమవ్యయమ్ ॥ 162 ॥

అగోచరం తథాఽగమ్యం నామరూపవివర్జితమ్ । నిశ్శబ్దం తు విజానీయాత్స్వభావాద్బ్రహ్మ పార్వతి ॥ 163 ॥

యథా గంధస్వభావత్వం కర్పూరకుసుమాదిషు । శీతోష్ణత్వస్వభావత్వం తథా బ్రహ్మణి శాశ్వతమ్ ॥ 164 ॥

యథా నిజస్వభావేన కుండలే కటకాదయః । సువర్ణత్వేన తిష్ఠంతి తథాఽహం బ్రహ్మ శాశ్వతమ్ ॥ 165 ॥

స్వయం తథావిధో భూత్వా స్థాతవ్యం యత్ర కుత్ర చిత్ । కీటో భృంగ ఇవ ధ్యానాద్యథా భవతి తాదృశః ॥ 166 ॥

గురుధ్యానం తథా కృత్వా స్వయం బ్రహ్మమయో భవేత్ । పిండే పదే తథా రూపే ముక్తాస్తే నాత్ర సంశయః ॥ 167 ॥

శ్రీపార్వతీ ఉవాచ

పిండం కిం తు మహాదేవ పదం కిం సముదాహృతమ్ । రూపాతీతం చ రూపం కిం ఏతదాఖ్యాహి శంకర ॥ 168

శ్రీమహాదేవ ఉవాచ

పిండం కుండలినీ శక్తిః పదం హంసముదాహృతమ్ । రూపం బిందురితి జ్ఞేయం రూపాతీతం నిరంజనమ్ ॥ 169

పిండే ముక్తాః పదే ముక్తా రూపే ముక్తా వరాననే । రూపాతీతే తు యే ముక్తాస్తే ముక్తా నాఽత్ర సంశయః ॥ 170 ॥

గురుర్ధ్యానేనైవ నిత్యం దేహీ బ్రహ్మమయో భవేత్ । స్థితశ్చ యత్ర కుత్రాఽపి ముక్తోఽసౌ నాఽత్ర సంశయః ॥ 171 ॥

జ్ఞానం వైరాగ్యమైశ్వర్యం యశశ్రీః స్వముదాహృతమ్ । షడ్గుణైశ్వర్యయుక్తో హి భగవాన్ శ్రీగురుః ప్రియే ॥ 172 ॥

గురుశ్శివో గురుర్దేవో గురుర్బంధుః శరీరిణామ్ । గురురాత్మా గురుర్జీవో గురోరన్యన్న విద్యతే ॥ 173 ॥

ఏకాకీ నిస్స్పృహః శాంతశ్చింతాఽసూయాదివర్జితః । బాల్యభావేన యో భాతి బ్రహ్మజ్ఞానీ స ఉచ్యతే ॥ 174 ॥

న సుఖం వేదశాస్త్రేషు న సుఖం మంత్రయంత్రకే । గురోః ప్రసాదాదన్యత్ర సుఖం నాస్తి మహీతలే ॥ 175 ॥

చార్వాకవైష్ణవమతే సుఖం ప్రాభాకరే న హి । గురోః పాదాంతికే యద్వత్సుఖం వేదాంతసమ్మతమ్ ॥ 176 ॥

న తత్సుఖం సురేంద్రస్య న సుఖం చక్రవర్తినామ్ । యత్సుఖం వీతరాగస్య మునేరేకాంతవాసినః ॥ 177 ॥

నిత్యం బ్రహ్మరసం పీత్వా తృప్తో యః పరమాత్మని । ఇంద్రం చ మన్యతే తుచ్ఛం నృపాణాం తత్ర కా కథా ॥ 178 ॥

యతః పరమకైవల్యం గురుమార్గేణ వై భవేత్ । గురుభక్తిరతః కార్యా సర్వదా మోక్షకాంక్షిభిః ॥ 179 ॥

ఏక ఏవాఽద్వితీయోఽహం గురువాక్యేన నిశ్చితః । ఏవమభ్యస్యతా నిత్యం న సేవ్యం వై వనాంతరమ్ ॥ 180 ॥

అభ్యాసాన్నిమిషేణైవ సమాధిమధిగచ్ఛతి । ఆజన్మజనితం పాపం తత్​క్షణాదేవ నశ్యతి ॥ 181 ॥

కిమావాహనమవ్యక్తే వ్యాపకే కిం విసర్జనమ్ । అమూర్తే చ కథం పూజా కథం ధ్యానం నిరామయే ॥ 182 ॥

గురుర్విష్ణుః సత్త్వమయో రాజసశ్చతురాననః । తామసో రుద్రరూపేణ సృజత్యవతి హంతి చ ॥ 183 ॥

స్వయం బ్రహ్మమయో భూత్వా తత్పరం చావలోకయేత్ । పరాత్పరతరం నాన్యత్ సర్వగం తన్నిరామయమ్ ॥ 184 ॥

తస్యావలోకనం ప్రాప్య సర్వసంగవివర్జితః । ఏకాకీ నిస్స్పృహః శాంతః స్థాతవ్యం తత్ప్రసాదతః ॥ 185 ॥

లబ్ధం వాఽథ న లబ్ధం వా స్వల్పం వా బహుళం తథా । నిష్కామేనైవ భోక్తవ్యం సదా సంతుష్టమానసః ॥ 186 ॥

సర్వజ్ఞపదమిత్యాహుర్దేహీ సర్వమయో భువి । సదాఽఽనందః సదా శాంతో రమతే యత్ర కుత్ర చిత్ ॥ 187 ॥

యత్రైవ తిష్ఠతే సోఽపి స దేశః పుణ్యభాజనః । ముక్తస్య లక్షణం దేవి తవాఽగ్రే కథితం మయా ॥ 188 ॥

ఉపదేశస్త్వయం దేవి గురుమార్గేణ ముక్తిదః । గురుభక్తిః తథాఽత్యంతా కర్తవ్యా వై మనీషిభిః ॥ 189 ॥

నిత్యయుక్తాశ్రయః సర్వవేదకృత్సర్వవేదకృత్ । స్వపరజ్ఞానదాతా చ తం వందే గురుమీశ్వరమ్ ॥ 190 ॥

యద్యప్యధీతా నిగమాః షడంగా ఆగమాః ప్రియే । అధ్యాత్మాదీని శాస్త్రాణి జ్ఞానం నాస్తి గురుం వినా ॥ 191 ॥

శివపూజారతో వాఽపి విష్ణుపూజారతోఽథవా । గురుతత్త్వవిహీనశ్చేత్తత్సర్వం వ్యర్థమేవ హి ॥ 192 ॥

శివస్వరూపమజ్ఞాత్వా శివపూజా కృతా యది । సా పూజా నామమాత్రం స్యాచ్చిత్రదీప ఇవ ప్రియే ॥ 193 ॥

సర్వం స్యాత్సఫలం కర్మ గురుదీక్షాప్రభావతః । గురులాభాత్సర్వలాభో గురుహీనస్తు బాలిశః ॥ 194 ॥

గురుహీనః పశుః కీటః పతంగో వక్తుమర్హతి । శివరూపం స్వరూపం చ న జానాతి యతస్స్వయమ్ ॥ 195 ॥

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన సర్వసంగవివర్జితః । విహాయ శాస్త్రజాలాని గురుమేవ సమాశ్రయేత్ ॥ 196 ॥

నిరస్తసర్వసందేహో ఏకీకృత్య సుదర్శనమ్ । రహస్యం యో దర్శయతి భజామి గురుమీశ్వరమ్ ॥ 197 ॥

జ్ఞానహీనో గురుస్త్యాజ్యో మిథ్యావాదీ విడంబకః । స్వవిశ్రాంతిం న జానాతి పరశాంతిం కరోతి కిమ్ ॥ 198 ॥

శిలాయాః కిం పరం జ్ఞానం శిలాసంఘప్రతారణే । స్వయం తర్తుం న జానాతి పరం నిస్తారయేత్ కథమ్ ॥ 199 ॥

న వందనీయాస్తే కష్టం దర్శనాద్భ్రాంతికారకాః । వర్జయేత్తాన్ గురూన్ దూరే ధీరస్య తు సమాశ్రయేత్ ॥ 200 ॥

పాషండినః పాపరతాః నాస్తికా భేదబుద్ధయః । స్త్రీలంపటా దురాచారాః కృతఘ్నా బకవృత్తయః ॥ 201 ॥

కర్మభ్రష్టాః క్షమానష్టా నింద్యతర్కైశ్చ వాదినః । కామినః క్రోధినశ్చైవ హింస్రాశ్చండాః శఠాస్తథా ॥ 202 ॥

జ్ఞానలుప్తా న కర్తవ్యా మహాపాపాస్తథా ప్రియే । ఏభ్యో భిన్నో గురుః సేవ్యః ఏకభక్త్యా విచార్య చ ॥ 203 ॥

శిష్యాదన్యత్ర దేవేశి న వదేద్యస్య కస్యచిత్ । నరాణాం చ ఫలప్రాప్తౌ భక్తిరేవ హి కారణమ్ ॥ 204 ॥

గూఢో దృఢశ్చ ప్రీతశ్చ మౌనేన సుసమాహితః । సకృత్కామగతో వాఽపి పంచధా గురురీరితః ॥ 205 ॥

సర్వం గురుముఖాల్లబ్ధం సఫలం పాపనాశనమ్ । యద్యదాత్మహితం వస్తు తత్తద్ద్రవ్యం న వంచయేత్ ॥ 206 ॥

గురుదేవార్పణం వస్తు తేన తుష్టోఽస్మి సువ్రతే । శ్రీగురోః పాదుకాం ముద్రాం మూలమంత్రం చ గోపయేత్ ॥ 207 ॥

నతాఽస్మి తే నాథ పదారవిందం బుద్ధీంద్రియప్రాణమనోవచోభిః । యచ్చింత్యతే భావిత ఆత్మయుక్తౌ ముముక్షిభిః కర్మమయోపశాంతయే ॥ 208 ॥

అనేన యద్భవేత్కార్యం తద్వదామి తవ ప్రియే । లోకోపకారకం దేవి లౌకికం తు వివర్జయేత్ ॥ 209 ॥

లౌకికాద్ధర్మతో యాతి జ్ఞానహీనో భవార్ణవే । జ్ఞానభావే చ యత్సర్వం కర్మ నిష్కర్మ శామ్యతి ॥ 210 ॥

ఇమాం తు భక్తిభావేన పఠేద్వై శృణుయాదపి । లిఖిత్వా యత్ప్రదానేన తత్సర్వం ఫలమశ్నుతే ॥ 211 ॥

గురుగీతామిమాం దేవి హృది నిత్యం విభావయ । మహావ్యాధిగతైర్దుఃఖైః సర్వదా ప్రజపేన్ముదా ॥ 212 ॥

గురుగీతాక్షరైకైకం మంత్రరాజమిదం ప్రియే । అన్యే చ వివిధాః మంత్రాః కలాం నార్హంతి షోడశీమ్ ॥ 213 ॥

అనంత ఫలమాప్నోతి గురుగీతా జపేన తు । సర్వపాపహరా దేవి సర్వదారిద్ర్యనాశినీ ॥ 214 ॥

అకాలమృత్యుహరా చైవ సర్వసంకటనాశినీ । యక్షరాక్షసభూతాదిచోరవ్యాఘ్రవిఘాతినీ ॥ 215 ॥

సర్వోపద్రవకుష్ఠాదిదుష్టదోషనివారిణీ । యత్ఫలం గురుసాన్నిధ్యాత్తత్ఫలం పఠనాద్భవేత్ ॥ 216 ॥

మహావ్యాధిహరా సర్వవిభూతేః సిద్ధిదా భవేత్ । అథవా మోహనే వశ్యే స్వయమేవ జపేత్సదా ॥ 217 ॥

కుశదూర్వాసనే దేవి హ్యాసనే శుభ్రకంబలే । ఉపవిశ్య తతో దేవి జపేదేకాగ్రమానసః ॥ 218 ॥

శుక్లం సర్వత్ర వై ప్రోక్తం వశ్యే రక్తాసనం ప్రియే । పద్మాసనే జపేన్నిత్యం శాంతివశ్యకరం పరమ్ ॥ 219 ॥

వస్త్రాసనే చ దారిద్ర్యం పాషాణే రోగసంభవః । మేదిన్యాం దుఃఖమాప్నోతి కాష్ఠే భవతి నిష్ఫలమ్ ॥ 220 ॥

కృష్ణాజినే జ్ఞానసిద్ధిః మోక్షశ్రీర్వ్యాఘ్రచర్మణి । కుశాసనే జ్ఞానసిద్ధిః సర్వసిద్ధిస్తు కంబలే ॥ 221 ॥

ఆగ్నేయ్యాం కర్షణం చైవ వాయవ్యాం శత్రునాశనమ్ । నైరృత్యాం దర్శనం చైవ ఈశాన్యాం జ్ఞానమేవ చ ॥ 222 ॥

ఉదఙ్ముఖః శాంతిజాప్యే వశ్యే పూర్వముఖస్తథా । యామ్యే తు మారణం ప్రోక్తం పశ్చిమే చ ధనాగమః ॥ 223 ॥

మోహనం సర్వభూతానాం బంధమోక్షకరం పరమ్ । దేవరాజప్రియకరం రాజానం వశమానయేత్ ॥ 224 ॥

ముఖస్తంభకరం చైవ గుణానాం చ వివర్ధనమ్ । దుష్కర్మనాశనం చైవ తథా సత్కర్మసిద్ధిదమ్ ॥ 225 ॥

అసిద్ధం సాధయేత్కార్యం నవగ్రహభయాపహమ్ । దుఃస్వప్ననాశనం చైవ సుస్వప్నఫలదాయకమ్ ॥ 226 ॥

మోహశాంతికరం చైవ బంధమోక్షకరం పరమ్ । స్వరూపజ్ఞాననిలయం గీతాశాస్త్రమిదం శివే ॥ 227 ॥

యం యం చింతయతే కామం తం తం ప్రాప్నోతి నిశ్చయమ్ । నిత్యం సౌభాగ్యదం పుణ్యం తాపత్రయకులాపహమ్ ॥ 228 ॥

సర్వశాంతికరం నిత్యం తథా వంధ్యా సుపుత్రదమ్ । అవైధవ్యకరం స్త్రీణాం సౌభాగ్యస్య వివర్ధనమ్ ॥ 229 ॥

ఆయురారోగ్యమైశ్వర్యం పుత్రపౌత్రవివర్ధనమ్ । నిష్కామజాపీ విధవా పఠేన్మోక్షమవాప్నుయాత్ ॥ 230 ॥

అవైధవ్యం సకామా తు లభతే చాన్యజన్మని । సర్వదుఃఖమయం విఘ్నం నాశయేత్తాపహారకమ్ ॥ 231 ॥

సర్వపాపప్రశమనం ధర్మకామార్థమోక్షదమ్ । యం యం చింతయతే కామం తం తం ప్రాప్నోతి నిశ్చితమ్ ॥ 232 ॥

కామ్యానాం కామధేనుర్వై కల్పతే కల్పపాదపః । చింతామణిశ్చింతితస్య సర్వమంగళకారకమ్ ॥ 233 ॥

లిఖిత్వా పూజయేద్యస్తు మోక్షశ్రియమవాప్నుయాత్ । గురూభక్తిర్విశేషేణ జాయతే హృది సర్వదా ॥ 234 ॥

జపంతి శాక్తాః సౌరాశ్చ గాణపత్యాశ్చ వైష్ణవాః । శైవాః పాశుపతాః సర్వే సత్యం సత్యం న సంశయః ॥ 235 ॥

ఇతి శ్రీస్కందపురాణే ఉత్తరఖండే ఉమామహేశ్వర సంవాదే శ్రీ గురుగీతాయాం ద్వితీయోఽధ్యాయః ॥

Browse Related Categories: