चौराष्टकम् (श्री चौराग्रगण्य पुरुषाष्टकम्)

अकिंचनीकृत्य पदाश्रितं यः करोति भिक्षुं पथि गेहहीनम् । केनाप्यहो भीषणचौर ईदृग्- दृष्टःश्रुतो वा न जगत्त्रयेऽपि ॥ 3॥

यदीय नामापि हरत्यशेषं गिरिप्रसारान् अपि पापराशीन् । आश्चर्यरूपो ननु चौर ईदृग् दृष्टः श्रुतो वा न मया कदापि ॥ 4॥

धनं च मानं च तथेंद्रियाणि प्राणांश्च हृत्वा मम सर्वमेव । पलायसे कुत्र धृतोऽद्य चौर त्वं भक्तिदाम्नासि मया निरुद्धः ॥ 5॥

छिनत्सि घोरं यमपाशबंधं भिनत्सि भीमं भवपाशबंधम् । छिनत्सि सर्वस्य समस्तबंधं नैवात्मनो भक्तकृतं तु बंधम् ॥ 6॥

मन्मानसे तामसराशिघोरे कारागृहे दुःखमये निबद्धः । लभस्व हे चौर! हरे! चिराय स्वचौर्यदोषोचितमेव दंडम् ॥ 7॥

कारागृहे वस सदा हृदये मदीये मद्भक्तिपाशदृढबंधननिश्चलः सन् । त्वां कृष्ण हे! प्रलयकोटिशतांतरेऽपि सर्वस्वचौर! हृदयान् न हि मोचयामि ॥ 8॥

इति श्रीबिल्वमंगलठाकूरविरचितं चौराष्टकं संपूर्णम् ।

चौरग्रगण्य पुरुषाष्टकम् ।

Browse Related Categories: