നാരായണീയം ദശക 18 - പൃഥുചരിതമ്

ജാതസ്യ ധ്രുവകുല ഏവ തുംഗകീര്തേ- രംഗസ്യ വ്യജനി സുതഃ സ വേനനാമാ । യദ്ദോഷവ്യഥിതമതിഃ സ രാജവര്യ- സ്ത്വത്പാദേ നിഹിതമനാ വനം ഗതോഽഭൂത് ॥1॥

പാപോഽപി ക്ഷിതിതലപാലനായ വേനഃ പൌരാദ്യൈരുപനിഹിതഃ കഠോരവീര്യഃ । സർവേഭ്യോ നിജബലമേവ സംപ്രശംസന് ഭൂചക്രേ തവ യജനാന്യയം ന്യരൌത്സീത് ॥2॥

സംപ്രാപ്തേ ഹിതകഥനായ താപസൌഘേ മത്തോഽന്യോ ഭുവനപതിര്ന കശ്ചനേതി । ത്വന്നിംദാവചനപരോ മുനീശ്വരൈസ്തൈഃ ശാപാഗ്നൌ ശലഭദശാമനായി വേനഃ ॥3॥

തന്നാശാത് ഖലജനഭീരുകൈര്മുനീംദ്രൈ- സ്തന്മാത്രാ ചിരപരിരക്ഷിതേ തദംഗേ । ത്യക്താഘേ പരിമഥിതാദഥോരുദംഡാ- ദ്ദോര്ദംഡേ പരിമഥിതേ ത്വമാവിരാസീഃ ॥4॥

വിഖ്യാതഃ പൃഥുരിതി താപസോപദിഷ്ടൈഃ സൂതാദ്യൈഃ പരിണുതഭാവിഭൂരിവീര്യഃ । വേനാര്ത്യാ കബലിതസംപദം ധരിത്രീ- മാക്രാംതാം നിജധനുഷാ സമാമകാര്ഷീഃ ॥5॥

ഭൂയസ്താം നിജകുലമുഖ്യവത്സയുക്ത്യൈ- ര്ദേവാദ്യൈഃ സമുചിതചാരുഭാജനേഷു । അന്നാദീന്യഭിലഷിതാനി യാനി താനി സ്വച്ഛംദം സുരഭിതനൂമദൂദുഹസ്ത്വമ് ॥6॥

ആത്മാനം യജതി മഖൈസ്ത്വയി ത്രിധാമ- ന്നാരബ്ധേ ശതതമവാജിമേധയാഗേ । സ്പര്ധാലുഃ ശതമഖ ഏത്യ നീചവേഷോ ഹൃത്വാഽശ്വം തവ തനയാത് പരാജിതോഽഭൂത് ॥7॥

ദേവേംദ്രം മുഹുരിതി വാജിനം ഹരംതം വഹ്നൌ തം മുനിവരമംഡലേ ജുഹൂഷൌ । രുംധാനേ കമലഭവേ ക്രതോഃ സമാപ്തൌ സാക്ഷാത്ത്വം മധുരിപുമൈക്ഷഥാഃ സ്വയം സ്വമ് ॥8॥