നാരായണീയം ദശക 18 - പൃഥുചരിതമ്

జాతస్య ధ్రువకుల ఏవ తుంగకీర్తే- రంగస్య వ్యజని సుతః స వేననామా । యద్దోషవ్యథితమతిః స రాజవర్య- స్త్వత్పాదే నిహితమనా వనం గతోఽభూత్ ॥1॥

పాపోఽపి క్షితితలపాలనాయ వేనః పౌరాద్యైరుపనిహితః కఠోరవీర్యః । సర్వేభ్యో నిజబలమేవ సంప్రశంసన్ భూచక్రే తవ యజనాన్యయం న్యరౌత్సీత్ ॥2॥

సంప్రాప్తే హితకథనాయ తాపసౌఘే మత్తోఽన్యో భువనపతిర్న కశ్చనేతి । త్వన్నిందావచనపరో మునీశ్వరైస్తైః శాపాగ్నౌ శలభదశామనాయి వేనః ॥3॥

తన్నాశాత్ ఖలజనభీరుకైర్మునీంద్రై- స్తన్మాత్రా చిరపరిరక్షితే తదంగే । త్యక్తాఘే పరిమథితాదథోరుదండా- ద్దోర్దండే పరిమథితే త్వమావిరాసీః ॥4॥

విఖ్యాతః పృథురితి తాపసోపదిష్టైః సూతాద్యైః పరిణుతభావిభూరివీర్యః । వేనార్త్యా కబలితసంపదం ధరిత్రీ- మాక్రాంతాం నిజధనుషా సమామకార్షీః ॥5॥

భూయస్తాం నిజకులముఖ్యవత్సయుక్త్యై- ర్దేవాద్యైః సముచితచారుభాజనేషు । అన్నాదీన్యభిలషితాని యాని తాని స్వచ్ఛందం సురభితనూమదూదుహస్త్వమ్ ॥6॥

ఆత్మానం యజతి మఖైస్త్వయి త్రిధామ- న్నారబ్ధే శతతమవాజిమేధయాగే । స్పర్ధాలుః శతమఖ ఏత్య నీచవేషో హృత్వాఽశ్వం తవ తనయాత్ పరాజితోఽభూత్ ॥7॥

దేవేంద్రం ముహురితి వాజినం హరంతం వహ్నౌ తం మునివరమండలే జుహూషౌ । రుంధానే కమలభవే క్రతోః సమాప్తౌ సాక్షాత్త్వం మధురిపుమైక్షథాః స్వయం స్వమ్ ॥8॥