नारायणीयं दशक 30 - वामनावतारम्

శక్రేణ సంయతి హతోఽపి బలిర్మహాత్మా శుక్రేణ జీవితతనుః క్రతువర్ధితోష్మా । విక్రాంతిమాన్ భయనిలీనసురాం త్రిలోకీం చక్రే వశే స తవ చక్రముఖాదభీతః ॥1॥

పుత్రార్తిదర్శనవశాదదితిర్విషణ్ణా తం కాశ్యపం నిజపతిం శరణం ప్రపన్నా । త్వత్పూజనం తదుదితం హి పయోవ్రతాఖ్యం సా ద్వాదశాహమచరత్త్వయి భక్తిపూర్ణా ॥2॥

తస్యావధౌ త్వయి నిలీనమతేరముష్యాః శ్యామశ్చతుర్భుజవపుః స్వయమావిరాసీః । నమ్రాం చ తామిహ భవత్తనయో భవేయం గోప్యం మదీక్షణమితి ప్రలపన్నయాసీః ॥3॥

త్వం కాశ్యపే తపసి సన్నిదధత్తదానీం ప్రాప్తోఽసి గర్భమదితేః ప్రణుతో విధాత్రా । ప్రాసూత చ ప్రకటవైష్ణవదివ్యరూపం సా ద్వాదశీశ్రవణపుణ్యదినే భవంతమ్ ॥4॥

పుణ్యాశ్రమం తమభివర్షతి పుష్పవర్షై- ర్హర్షాకులే సురగణే కృతతూర్యఘోషే । బధ్వాఽంజలిం జయ జయేతి నుతః పితృభ్యాం త్వం తత్క్షణే పటుతమం వటురూపమాధాః ॥5॥

తావత్ప్రజాపతిముఖైరుపనీయ మౌంజీ- దండాజినాక్షవలయాదిభిరర్చ్యమానః । దేదీప్యమానవపురీశ కృతాగ్నికార్య- స్త్వం ప్రాస్థిథా బలిగృహం ప్రకృతాశ్వమేధమ్ ॥6॥

గాత్రేణ భావిమహిమోచితగౌరవం ప్రా- గ్వ్యావృణ్వతేవ ధరణీం చలయన్నాయాసీః । ఛత్రం పరోష్మతిరణార్థమివాదధానో దండం చ దానవజనేష్వివ సన్నిధాతుమ్ ॥7॥

తాం నర్మదోత్తరతటే హయమేధశాలా- మాసేదుషి త్వయి రుచా తవ రుద్ధనేత్రైః । భాస్వాన్ కిమేష దహనో ను సనత్కుమారో యోగీ ను కోఽయమితి శుక్రముఖైశ్శశంకే ॥8॥