नारायणीयं दशक 71 - केशी तथा व्योमासुरवधम्

yatnēṣu sarvēṣvapi nāvakēśī kēśī sa bhōjēśituriṣṭabandhuḥ । tvāṃ sindhujāvāpya itīva matvā samprāptavān sindhujavājirūpaḥ ॥1॥

gandharvatāmēṣa gatō'pi rūkṣairnādaiḥ samudvējitasarvalōkaḥ । bhavadvilōkāvadhi gōpavāṭīṃ pramardya pāpaḥ punarāpatattvām ॥2॥

tārkṣyārpitāṅghrēstava tārkṣya ēṣa chikṣēpa vakṣōbhuvi nāma pādam । bhṛgōḥ padāghātakathāṃ niśamya svēnāpi śakyaṃ taditīva mōhāt ॥3॥

pravañchayannasya khurāñchalaṃ drāgamuñcha chikṣēpitha dūradūram sammūrchChitō'pi hyatimūrchChitēna krōdhōṣmaṇā khāditumādrutastvām ॥4॥

tvaṃ vāhadaṇḍē kṛtadhīścha vāhādaṇḍaṃ nyadhāstasya mukhē tadānīm । tad vṛddhiruddhaśvasanō gatāsuḥ saptībhavannapyayamaikyamāgāt ॥5॥

ālambhamātrēṇa paśōḥ surāṇāṃ prasādakē nūtna ivāśvamēdhē । kṛtē tvayā harṣavaśāt surēndrāstvāṃ tuṣṭuvuḥ kēśavanāmadhēyam ॥6॥

kaṃsāya tē śaurisutatvamuktvā taṃ tadvadhōtkaṃ pratirudhya vāchā। prāptēna kēśikṣapaṇāvasānē śrīnāradēna tvamabhiṣṭutō'bhūḥ ॥7॥

kadāpi gōpaiḥ saha kānanāntē nilāyanakrīḍanalōlupaṃ tvām । mayātmajaḥ prāpa durantamāyō vyōmābhidhō vyōmacharōparōdhī ॥8॥