नारायणीयं दशक 77 - जरासंधादिभिः सह युद्धम्

പൃഷ്ടാ വരം പുനരസാവവൃണോദ്വരാകീ ഭൂയസ്ത്വയാ സുരതമേവ നിശാംതരേഷു । സായുജ്യമസ്ത്വിതി വദേത് ബുധ ഏവ കാമം സാമീപ്യമസ്ത്വനിശമിത്യപി നാബ്രവീത് കിമ് ॥3॥

തതോ ഭവാന് ദേവ നിശാസു കാസുചിന്മൃഗീദൃശം താം നിഭൃതം വിനോദയന് । അദാദുപശ്ലോക ഇതി ശ്രുതം സുതം സ നാരദാത് സാത്ത്വതതംത്രവിദ്ബബഭൌ ॥4॥

അക്രൂരമംദിരമിതോഽഥ ബലോദ്ധവാഭ്യാ- മഭ്യര്ചിതോ ബഹു നുതോ മുദിതേന തേന । ഏനം വിസൃജ്യ വിപിനാഗതപാംഡവേയ- വൃത്തം വിവേദിഥ തഥാ ധൃതരാഷ്ട്ര്ചേഷ്ടാമ് ॥5॥

വിഘാതാജ്ജാമാതുഃ പരമസുഹൃദോ ഭോജനൃപതേ- ര്ജരാസംധേ രുംധത്യനവധിരുഷാംധേഽഥ മഥുരാമ് । രഥാദ്യൈര്ദ്യോര്ലബ്ധൈഃ കതിപയബലസ്ത്വം ബലയുത- സ്ത്രയോവിംശത്യക്ഷൌഹിണി തദുപനീതം സമഹൃഥാഃ ॥6॥

ബദ്ധം ബലാദഥ ബലേന ബലോത്തരം ത്വം ഭൂയോ ബലോദ്യമരസേന മുമോചിഥൈനമ് । നിശ്ശേഷദിഗ്ജയസമാഹൃതവിശ്വസൈന്യാത് കോഽന്യസ്തതോ ഹി ബലപൌരുഷവാംസ്തദാനീമ് ॥7॥

ഭഗ്നഃ സ ലഗ്നഹൃദയോഽപി നൃപൈഃ പ്രണുന്നോ യുദ്ധം ത്വയാ വ്യധിത ഷോഡശകൃത്വ ഏവമ് । അക്ഷൌഹിണീഃ ശിവ ശിവാസ്യ ജഘംഥ വിഷ്ണോ സംഭൂയ സൈകനവതിത്രിശതം തദാനീമ് ॥8॥

അഷ്ടാദശേഽസ്യ സമരേ സമുപേയുഷി ത്വം ദൃഷ്ട്വാ പുരോഽഥ യവനം യവനത്രികോട്യാ । ത്വഷ്ട്രാ വിധാപ്യ പുരമാശു പയോധിമധ്യേ തത്രാഽഥ യോഗബലതഃ സ്വജനാനനൈഷീഃ ॥9॥

പദഭ്യാം ത്വാം പദ്മമാലീ ചകിത ഇവ പുരാന്നിര്ഗതോ ധാവമാനോ മ്ലേച്ഛേശേനാനുയാതോ വധസുകൃതവിഹീനേന ശൈലേ ന്യലൈഷീഃ । സുപ്തേനാംഘ്ര്യാഹതേന ദ്രുതമഥ മുചുകുംദേന ഭസ്മീകൃതേഽസ്മിന് ഭൂപായാസ്മൈ ഗുഹാംതേ സുലലിതവപുഷാ തസ്ഥിഷേ ഭക്തിഭാജേ ॥10॥

ഐക്ഷ്വാകോഽഹം വിരക്തോഽസ്മ്യഖിലനൃപസുഖേ ത്വത്പ്രസാദൈകകാംക്ഷീ ഹാ ദേവേതി സ്തുവംതം വരവിതതിഷു തം നിസ്പൃഹം വീക്ഷ്യ ഹൃഷ്യന് । മുക്തേസ്തുല്യാം ച ഭക്തിം ധുതസകലമലാം മോക്ഷമപ്യാശു ദത്വാ കാര്യം ഹിംസാവിശുദ്ധ്യൈ തപ ഇതി ച തദാ പ്രാത്ഥ ലോകപ്രതീത്യൈ ॥11॥

തദനു മഥുരാം ഗത്വാ ഹത്വാ ചമൂം യവനാഹൃതാം മഗധപതിനാ മാര്ഗേ സൈന്യൈഃ പുരേവ നിവാരിതഃ । ചരമവിജയം ദര്പായാസ്മൈ പ്രദായ പലായിതോ ജലധിനഗരീം യാതോ വാതാലയേശ്വര പാഹി മാമ് ॥12॥

Browse Related Categories: