नारायणीयं दशक 93 - पंचविंशति गुरवः

బంధుస్నేహం విజహ్యాం తవ హి కరుణయా త్వయ్యుపావేశితాత్మా సర్వం త్యక్త్వా చరేయం సకలమపి జగద్వీక్ష్య మాయావిలాసమ్ । నానాత్వాద్భ్రాంతిజన్యాత్ సతి ఖలు గుణదోషావబోధే విధిర్వా వ్యాసేధో వా కథం తౌ త్వయి నిహితమతేర్వీతవైషమ్యబుద్ధేః ॥1॥

క్షుత్తృష్ణాలోపమాత్రే సతతకృతధియో జంతవః సంత్యనంతా- స్తేభ్యో విజ్ఞానవత్త్వాత్ పురుష ఇహ వరస్తజ్జనిర్దుర్లభైవ । తత్రాప్యాత్మాత్మనః స్యాత్సుహృదపి చ రిపుర్యస్త్వయి న్యస్తచేతా- స్తాపోచ్ఛిత్తేరుపాయం స్మరతి స హి సుహృత్ స్వాత్మవైరీ తతోఽన్యః ॥2॥

త్వత్కారుణ్యే ప్రవృత్తే క ఇవ నహి గురుర్లోకవృత్తేఽపి భూమన్ సర్వాక్రాంతాపి భూమిర్నహి చలతి తతస్సత్క్షమాం శిక్షయేయమ్ । గృహ్ణీయామీశ తత్తద్విషయపరిచయేఽప్యప్రసక్తిం సమీరాత్ వ్యాప్తత్వంచాత్మనో మే గగనగురువశాద్భాతు నిర్లేపతా చ ॥3

స్వచ్ఛః స్యాం పావనోఽహం మధుర ఉదకవద్వహ్నివన్మా స్మ గృహ్ణాం సర్వాన్నీనోఽపి దోషం తరుషు తమివ మాం సర్వభూతేష్వవేయామ్ । పుష్టిర్నష్టిః కలానాం శశిన ఇవ తనోర్నాత్మనోఽస్తీతి విద్యాం తోయాదివ్యస్తమార్తాండవదపి చ తనుష్వేకతాం త్వత్ప్రసాదాత్ ॥4॥

స్నేహాద్వ్యాధాత్తపుత్రప్రణయమృతకపోతాయితో మా స్మ భూవం ప్రాప్తం ప్రాశ్నన్ సహేయ క్షుధమపి శయువత్ సింధువత్స్యామగాధః । మా పప్తం యోషిదాదౌ శిఖిని శలభవత్ భృంగవత్సారభాగీ భూయాసం కింతు తద్వద్ధనచయనవశాన్మాహమీశ ప్రణేశమ్ ॥5॥

మా బద్ధ్యాసం తరుణ్యా గజ ఇవ వశయా నార్జయేయం ధనౌఘం హర్తాన్యస్తం హి మాధ్వీహర ఇవ మృగవన్మా ముహం గ్రామ్యగీతైః । నాత్యాసజ్జేయ భోజ్యే ఝష ఇవ బలిశే పింగలావన్నిరాశః సుప్యాం భర్తవ్యయోగాత్ కురర ఇవ విభో సామిషోఽన్యైర్న హన్యై ॥6॥

వర్తేయ త్యక్తమానః సుఖమతిశిశువన్నిస్సహాయశ్చరేయం కన్యాయా ఏకశేషో వలయ ఇవ విభో వర్జితాన్యోన్యఘోషః । త్వచ్చిత్తో నావబుధ్యై పరమిషుకృదివ క్ష్మాభృదాయానఘోషం గేహేష్వన్యప్రణీతేష్వహిరివ నివసాన్యుందురోర్మందిరేషు ॥7॥